Όπως αναφέρθηκε σε προηγούμενη (πρωϊνή) ανακοίνωση οι μαθητές έβαλαν λουκέτα στα Σχολεία της Παλλικής σήμερα και τις 10 ακριβώς με τα πανό στα χέρια συγκεντρωθηκαν έξω από το Δημαρχείο Παλλικής.

Εκεί τους περίμενε και ο Αντιδήμαρχος Ληξουρίου κ. Κατσιβέλης ο οποίος τους ενημέρωσε για τις τρέχουσες εξελίξεις για τα κτηριακά, για τους προβληματισμούς του, ενώ δεν παρέλειψε να τονίσει ότι συμπαραστέκεται στα αιτήματα των μαθητών για σωστές, υγιεινές και ασφαλείς σχολικές εγκαταστάσεις. Τόνισε ότι 4 χρόνια η εταιρεια «Κτηριακές Υποδομές» που έχει αναλάβει τα Σχολεία που επλήγησαν από τους σεισμούς του Ιανουαρίου και Φεβρουαρίου 2014 δεν έχει κάνει τίποτα, ενώ υπάρχουν πολλά γραφειοκρατικά προβλήματα. Παρόλο που οι μελέτες είναι έτοιμες.

Τον λόγο πήραν εκπρόσωποι Συλλόγων Γονέων Κηδεμόνων από το 1ο και 2ο Δημοτικό Σχολείο, από το ΕΠΑΛ Ληξουρίου, από το ΓΕΛ Ληξουρίου καθώς και εκπρόσωποι των μαθητικών 15μελων του ΓΕΛ Ληξουρίου, του ΕΠΑΛ Ληξουρίου και του Πετριτσείου Γυμνασίου Ληξουρίου.

Ο κ. Βαγγέλης Φαρακλός και ο Αντιδήμαρχος κ. Γ. Κατσιβέλης,  μας ενημέρωσαν για την ταυτοχρονη κινητοποιηση που γινόταν την ίδια στιγμή, απο Ληξουριώτικη αντιπροσωπεία που είχε μεταβεί από χτες βράδυ στην πρωτεύουσα (ΕΛΜΕ-ΚΙ, μαθητές, γονείς), στο Υπουργείο Παιδείας στην Αθήνα. Ο Υπουργός δυστυχώς, όπως ακούσαμε, απουσίαζε και την αντιπροσωπεία υποδέχτηκε η Γραμματεία του Υπουργείου Παιδείας.

Στο Ληξούρι, λίγο αργότερα ακολούθησε πορεία στους δρόμους της πόλης. Ενώ το ραντεβού για μιά δυναμικότερη κινητοποίηση ανανεώθηκε για την Δευτέρα 30 Οκτωβρίου 2017.

ΟΦΕΙΛΟΥΜΕ ΟΛΟΙ να στηρίξουμε τον αγώνα των μαθητών. ΜΑΣ ΑΦΟΡΑ όλους !

Και οι Επαγγελματίες να κλείσουν τα μαγαζιά τους τις 30/10 και να στηρίξουν τα παιδιά ΤΟΥΣ !

 

https://youtu.be/4FHfsA1q8J8

Τα αιτήματα που διεκδικούμε όλοι οι είναι:
  • Να αρθούν όλα τα διαδικαστικά θέματα που «φρενάρουν» την ένταξη του νέου σχολικού συγκροτήματος για το νέο ΓΕΛ στον Άγιο Αντώνιο στο ΕΣΠΑ της ΠΙΝ και να δρομολογηθεί άμεσα η κατασκευή του.
  • Να ξεκινήσει, επιτέλους, η κατασκευή του νέου μηχανουργείου του ΕΠΑΛ αφού έχει εξευρεθεί η χρηματοδότησή του.
  • Να δοθεί γενναία κρατική επιχορήγηση για να αρχίσουν άμεσα οι επισκευές των υπόλοιπων σχολείων (2ο Δημοτικό, Γυμνάσιο κλπ).
  • Να τελειώσουν όλα τα έργα στο οδικό δίκτυο που βάζουν σε κίνδυνο τις ζωές των μαθητών.
  • Να μην γίνει καμιά περικοπή ολιγομελών τμημάτων και  ειδικοτήτων στα ΕΠΑΛ αφού καμιά κανονικότητα δεν έχει επέλθει πλην των τεσσάρων χρόνων που έχουν περάσει από τους σεισμούς.
Από χτες και έχοντας την στήριξη των Συλλόγων Γονέων και Κηδεμόνων οι μαθητές με τους εκπροσώπους τους (15μελές) βάζουν λουκέτο στα σχολεία. Διεκδικούν τα αυτονόητα. Όλοι μαζί ενώνουμε τις δυνάμεις μας και στηρίζουμε το μέλλον μας, τα παιδιά.

Το κράτος οφείλει να εισακούσει, να σκύψει και να δώσει ΑΜΕΣΗ λύση στα κτηριακά προβλήματα αρχικά και σε όλα τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι μαθητές.

4 χρόνια μετά τους σεισμούς και η στέγαση των μαθητών εξακολουθεί να γίνεται σε προκάτ ή σε δανεικά σχολεία.

ΑΙΣΧΟΣ !

Β” Δημοτικό και Γυμνάσιο Λυξουρίου να ΕΠΙΣΚΕΥΑΣΤΟΥΝ ΑΜΕΣΑ. ΛΥΣΤΕ τα γραφειοκρατικά θέματα και επισκευάστε τα σχολεία.

Δώστε ασφαλή στέγη στα παιδιά.

Σε λίγη ώρα ξεκινά μεγάλη μαθητική πορεία στο Ληξούρι.

Λουκέτο σε Β” Δημοτικό, Γυμνάσιο Ληξουρίου (στεγάζεται σε βαρέου τύπου προκατ του ΕΠΑΛ), ΕΠΑΛ Ληξουρίου (δεν έχει Μηχανουργείο. Δεν έχει καν κατεδαφιστεί), Γενικό Λύκειο Ληξουρίου (παραθαλάσσιο Λύκειο σε προκάτ του ανέμου και της θαλάσσης). Έχοντας τις δυνάμεις της Περιφέρειας ΙΘονίων Νήσων και του Δήμου Κεφαλονιάς πλέον, προχωράμε για την κατασκευή νέου λυκείου. Το παλιό κτήριο του ΓΕΛ είναι σαν ένα χαρτόκουτο που όση ταινία και να του βάλεις θα ανοίξει ξανά με το φύσημα του ανέμου.

Σε λίγο ρεπορτάζ….

Έξι μήνες μετά την παραλαβή της Αντιδημαρχίας Παλλικής ήρθε η ωρα να επισκεφτούμε τον Αντιδήμαρχο κ. Γιώργο Κατσιβέλη και να συζητήσουμε μαζί του για όλα εκείνα τα θέματα που αφορούν την κοινωνία μας.

Τον συναντήσαμε την Κυριακή στο Δημαρχείο της πόλης μας και μας μίλησε για τα πάντα, ξεκινώντας από τα βασικά στοιχεία (καθαριότητα κλπ) που αφορούν τα της καθημερινότητας μιάς πόλης.

Κατόπιν στα βαθιά, ζητώντας μιά ενημερωση επί της ουσίας, χωρίς παρωπίδες, για τα σχολικά συγκροτήματα της Παλλικής. Η μεγαλύτερη πληγή μιάς πόλης είναι αυτή της παιδείας.

«Το Υπουργείο απαιτεί να επισκευαστεί το κτήριο του ΓΕΛ και όχι να φτιαχτεί νέο. Εμείς έχοντας και την πλήρη συνεργασία της Περιφέρειας προχωράμε να φτιάξουμε το νέο Λύκειο στον Άγιο Αντώνη. Το Δημοτικό Συμβούλιο παραχωρησε το οικόπεδο για την κατασκευή του Λυκείου και σε τακτική επαφή που είμαστε με τον Αντιπεριφερειάρχη Κεφαλονιάς-Ιθάκης κ. Παναγή Δρακουλόγκωνα είμαστε αισιόδοξοι ότι θα φτιαχτεί!»

«Τις επισκευές στο Β” Δημοτικό Σχολείο έχει αναλάβει πλέον το ΤΑΣ και η προισταμένη του Τμήματος Κεφαλονιάς κα Αθανασία Κακκαβά ασχολείται με τον φάκελο του Σχολείου μας. Υπήρχε μέχρι τέλος Αυγούστου έλλειψη μηχανικών στο ΤΑΣ λόγω του ότι δεν υπήρχε κάλυψη των εξόδων μετακίνησής τους. Το πρόβλημα της μετακίνησης λύθηκε και οι Μηχανικοί της Υπηρεσίας τακτοποιούν τυχόν ελλείψεις.»

Επόμενο θέμα που ανοίξαμε ήταν οι αθλητικές εγκαταστάσεις. Οι Ακαδημιες μας απασχολούν δεκάδες παιδιά και ο Αντιδήμαρχος έχει ρίξει όλη του την ενέργεια στο να φτιαχτούν σωστές αθλητικές εγκαταστάσεις.

Άλλωστε αυτό το αποδεικνύει το ανακαινισμένο 5Χ5 με ολική αντικατασταση χλοοτάπητα, με πολύ προσωπική δουλειά από τον ίδιο και τον Βικέντιο Αραβαντινό και με την στήριξη της ΚΕΔΗΚΕ.

Στο Κλειστό ήδη έχουν φρεσκαριστεί οι χώροι, ενώ συνεχίζουν να εκτελούνται εργασίες στην στέγη. Ο κ. Κατσιβέλης έχει προγραμματίσει εργασίες και για τον περιβάλλοντα χώρο και με το νέο έτος έχουμε να δούμε πολλά περισσότερα.

Στο σταδιο Αγίου Αντωνίου ήδη έχουν τοποθετηθεί κομμάτια χλοοτάπητα όπου χρειάστηκε ενώ με εντατική δουλειά και από τον υπάλληλο του γηπέδου, Βαγγέλη Σπυράτο, έχουν εξοντωθεί τα ζιζάνια που είχαν προκαλέσει το προηγούμενο διθάστημα πρόβλημα στον αγωνιστικό χώρο. Μελλοντικά θα αντικατασταθεί όλο το γήπεδο με συνθετικό χλοοτάπητα.

Φυσικά λόγος εγινε και για το εφεδρικό γήπεδο του Αγίου Αντωνίου (πίσω από κερκίδες). Το οποίος θα στρωθεί με χλοοταπητα έτσι ώστε να μπορούν να προπονούνται σε καλύτερες εγκαταστάσεις.

Ο κ. Κατσιβέλης δεν παρέλειψε νε ευχαριστήσει όλες τις Διοικήσεις, τους προπονητές αλλά και τους παίκτες που κανουν χρηση των αθλητικων εγκαταστασεων για την κατανόηση, την φροντίδα και την καθαριότητα που δείχνουν.

 

Παιδικές χαρές… Χιλιάδες παιδιά χωρίς παιδικές χαρές…  Και εδώ έχουμε καλά νέα. Εξαιρετικά.

Προνοει ο Αντιδήμαρχος και η Πυροσβεστική σιγά σιγά μεταφέρεται στο ΚΤΕΟ. Αμέσως μετά ξεκινάνε και οι εργασίες στο παλιό γήπεδο του Παλληξουριακού. Στόχος του Αντιδημάρχου η τοποθέτηση σύγχρονης παιδικής χαράς και κατόπιν διαμόρφωση του χώρου για πάρκινγκ και κατασκευή μικρού ανοιχτου Θεάτρου.

Τον τελευταίο μήνα του Φθινοπώρου, τον Νοέμβριο 2017, ανοίγει τις πόρτες του και το Ενυδρείο της πόλης μας (στεγάζεται κάτω από το Λιμεναρχείο). Από τους πρώτους που θα το επισκεφτούν είναι οι μαθητές. Θα μάθουμε για την Μεσογειακή θάλασσα και τα όσα αυτή κρύβει στα μυστικά της μέσα από βιντεοπαρουσιάσεις και ομιλίες.

Πόρτο και παραλία Ληξουρίου. Όλο το Πόρτο θα γίνει πλακόστρωτο με παγκάκια και φωτισμό, ενώ το ίδιο σκηνικό θα επαναληφθεί και σε ολόκληρο το κομμάτι της παραλίας μέχρι και τον χώρο πίσω από τον σιόρο Λασκαράτο.

Παλαιό Δημοτικό Σχολείο! Από έξω φάτσα από μέσα λινάτσα. Άλλαξε την όψη της πόλης η επισκευή του Δημοτικού εξωτερικά, αλλά ουδεμία εργασία έχει γίνει εσωτερικά και αυτό επειδή δεν υπήρξαν άλλα χρήματα. Στόχος , όπως μας είπε ο κ. Κατσιβέλης, είναι η διασφάλιση χρηματοδότησης μέσω προγραμματων έτσι ώστε να μπορέσει να φτιαχτεί το Σχολείο και εκ των έσω και να παραδωθεί στην κοινωνία.

Αποκατασταση Δημοτικού Θεάτρου «το Μαρκάτο» και Δημαρχείου Παλλικής. «Τελειώνουμε με τα γραφειοκρατικά προβλήματα. Μεγάλες καθυστερήσεις έχει φέρει η γραφειοκρατία».

Μουσείο Ληξουρίου! Εντός του 2017 τελειώνουν και εκεί τα γραφειοκρατικά προβλήματα και αρχίζει η μετακόμιση. Για όσους δεν γνωρίζουν η Ιακωβάτειος Βιβλιοθήκη και το πλούσιο υλικό της θα μεταφερθούν στο Μουσειου ούτως ώστε να ξεκινήσουν οι εργασίες αποπεράτωσης του κτηρίου της Ιακωβατείου.

Ποτάμι Ληξουρίου! Ήδη εχει δει τα ψηφιδωτα. Όραμα του κ. Κατσιβέλη είναι να ντυθεί το ποτάμι μας τουλάχιστον μέχρι το Μουσείο με ψηφιδωτά και ζωγραφιές. Με στοιχεία του παλαιού Ληξουριού, με τα αρχοντικά και αριστοκρατικά στοιχεία της πόλης μας.

Ο κ. Κατσιβέλης αναφέρθηκε και στο όραμα που έχει για την Πλατιά Άμμο. Για αυτήν την πανέμορφη παραλία για αυτό το υπέροχο διαμάντι της περιοχής των Κηπουραίων.

Και επειδή δεν μένει μόνο στο όραμα έχει ηδη σχεδιάσει μιά μακέτα που δείχνει το μέσο ή τα μέσα για να κατεβαίνει ο επισκέπτης στην παραλία.

Η συζήτηση μας μεγάλη και πολύ ενδιαφέρουσα. Απαντά σε κάθε ερώτηση, απορία ή …ράδιο αρβύλλα….

Ακούστε το βίντεο….

Τις επόμενες ημέρες θα «περάσουμε» την συνέντευξη και στον γραπτό λόγο για να μένει και να θυμίζει….

 

Ακολουθει μια ανακοινωση η οποια δεν αφορα τον τοπο σαν τοπο, αλλα ολους μας. Συγκεκριμμενα αφορα την καρδια μας. Δεδομενων των συνθηκων στην Υγεια αλλα και στα δεκαδες περιστατικα που περιμεναν ωρες το ασθενοφορο, οφειλουμε να ενημερωθουμε σωστα.

Η προληψη ΣΩΖΕΙ

 

«Με αφορμή τον εορτασμό της Ευρωπαϊκής Ημέρας Επανεκκίνησης της καρδιάς (Restart a Heart Day) το ΕΚΑΒ ΚΕΦΑΛΛΟΝΙΑΣ θα πραγματοποιήσει δωρεάν εκπαιδευτικό πρόγραμμα 4 ωρών με στόχο την ενημέρωση,ευαισθητοποίηση και εκπαίδευση πολιτών σε Αρχές Βασικής Υποστήριξης της Ζωής.
Το πρόγραμμα θα περιλαμβάνει τις παρακάτω ενότητες:
ΒΑΣΙΚΗ ΚΑΡΔΙΟΠΝΕΥΜΟΝΙΚΗ ΑΝΑΖΩΟΓΟΝΗΣΗ.
ΧΡΗΣΗ ΑΥΤΟΜΑΤΟΥ ΕΞΩΤΕΡΙΚΟΥ ΑΠΙΝΙΔΩΤΗ.

 

received_10211850653356476-01
ΤΟΠΟΘΕΤΗΣΗ ΘΥΜΑΤΟΣ ΣΕ ΘΕΣΗ ΑΝΑΝΗΨΗΣ.
ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ ΠΝΙΓΜΟΝΗΣ.

Παρασκευή 29 Σεπτέμβρη και ώρα 20.00 στην παρουσίαση έργου των  Estefanía Valls Urquijo,  Sofia Rubio,   Merce Pont, ως και κατοίκων του Ληξουρίου. 

  Η παρουσίαση θα γίνει στο ποτάμι του Ληξουρίου και θα είναι ανοικτή στο κοινό.

Estefania Valls Urquijo:

Το ενδιαφέρον για τη δημιουργία αυτού του έργου ξεκίνησε από το Ιόνιο Κέντρο Τεχνών και Πολιτισμού, σαν μέρος της διεθνούς έκθεσης SEA(S)

Ο κ. Γεώργιος Κατσιβέλης  σαν Αρχή έλαβε την πρωτοβουλία να επανακτήσει ο ποταμός στο Ληξούρι την αξία του και να γίνει σημείο συνάντησης για τους πολίτες και σημείο ενδιαφέροντος για τους επισκέπτες.

Όλα ξεκίνησαν στις 11 Σεπτεμβρίου

Η ομάδα καλλιτεχνών που θα συνεχίσει τα  έργα είναι:

Γερόνιμος, Ελένη, Στέλλα, Ανεσίνα, Αna María, Μάκης

 

Sofia  Rubio, 27/09/17

Πριν από δύο εβδομάδες ξεκινήσαμε να δουλεύουμε στον ποταμό στο Ληξούρι.  Η Δημαρχία  έφτιαξε για μας  ένα σκίαστρο για κάλυψη από τον ήλιο και μας προμήθευσε  ανακυκλωμένα υλικά, τσιμέντο, σφυριά , δώρο των ανθρώπων της πόλης ….

Ξεκινήσαμε να δουλεύουμε και μόλις φάνηκε το έργο, αρχίσαμε να νιώθουμε την εξαιρετική Κοινότητα  που υπάρχει στο Ληξούρι. Χωρίς κανείς να τους το ζητήσει  κατέβηκαν στο ποτάμι και άρχισαν να βοηθούν, να εργάζονται οικειοθελώς για την υπερηφάνεια ότι θα είχαν θέση στην δημιουργία του έργου  και από την αγάπη τους για την πόλη τους.

Έθεσαν  το χρόνο τους και τα εστιατόρια τους  στη διάθεσή μας. Κάποιοι με  ένα χαμόγελο στα πρόσωπά τους μας έδωσαν φρούτα, φαγητό, μπύρες, νερό και βέβαια δεν υπήρχε έλλειψη καφέ  ή μπισκότου στην τέλεια στιγμή. Πώς να ξεχάσουμε το κρασί που μας προσφέρεται καθημερινά με την υπερηφάνεια ότι είναι  από την οικογένειά. Κάθε ένας συνεργάζεται και εμπλέκεται και σταδιακά το ψηφιδωτό γίνεται  συλλογικό έργο της κοινότητας του  Ληξουριού.

Είμαστε βέβαιοι ότι αυτή είναι μόνο η αρχή ενός μεγάλου έργου για την κοινότητα, ότι μόνο και μόνο εάν δουλέψουμε σαν ομάδα και βάλουμε ο καθένας το δικό μας λιθαράκι, μέσα σε λίγο χρόνο το ποτάμι θα είναι ένα από τα πιο σημαντικά σημεία στο Ληξούρι.

 Συγχαρητήρια και ευχαριστώ όλους για την ανθρώπινη ζεστασιά και αγάπη που έχουμε λάβει καθημερινά, κάνοντάς μας να αισθανόμαστε κομμάτι σας, σας ευχαριστούμε  και καλή τύχη.

Με αγάπη από την Εστεφάνια , τη Μερσέ  και τη Σοφία.

 psifidoto potami lixouri1

 

Estefanía Valls Urquijo

IΔEEΣ = ΣΥΜΒΟΛΑ = ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚH ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ

Πώς  οι ιδέες γίνονται σύμβολα και τα σύμβολα – ιδέες.

Το Ενδιαφέρον μου: O συμβολισμός στους Πολιτισμούς του κόσμου, οι ιδέες και τα στοιχεία τους που αντιπροσωπεύουν την ταυτότητά τους.

Τεχνική: Χρησιμοποιώ πάντα κεραμικά γιατί πρέπει να δουλεύω με τα χέρια μου,

σε μια άσκηση που κυριαρχεί συναίσθημα χωρίς σκέψη. Το κεραμικό έχει τη δική του ζωή, ο πηλός και το λούστρο αντιδρούν κατά βούληση και μιλούν στο έργο μου, αποφασίζοντας σχεδόν …

Η ευθραυστότητα και οι επιπλοκές της κεραμικής με προκαλούν  συνεχώς.

Στην ιστορία, το κεραμικό ήταν το πιο ακριβές εργαλείο στη μελέτη των πολιτισμών,

είναι αιώνιο και καθολικό, ένα λεξικό συμβόλων.

Δουλεύω κεραμικά μαζί με άλλα υλικά – μέταλλο, ξύλο, γυαλί.

Τα δένω όλα,  συνδέω κομμάτια που σέβονται τη δική τους ατομικότητα,

δεσμεύοντας τα να ενωθούν  και να έχουν οντότητα όταν πλέον θα έχουν απελευθερωθεί.

Έχω πάντα συναρπαστεί με τον παλιό τρόπο υπογραφής με τη σφράγιση, όπως και με την προέλευση της σφηνοειδούς γραφής σε πηχάκια, χρησιμοποιώντας σύμβολα ως υπογραφές, γι “αυτό υπογράφω τα έργα μου με μια σφραγίδα, ένα σύμβολο που γίνεται μέρος του έργου.

Estefanía Valls Urquijo

Guatemala

evu@evuart.com

www.evuart.com

 

IDEAS = SYMBOLS = CULTURAL IDENTITY

How ideas become symbols and symbols – ideas.

Interest: the symbolism in the the world cultures, their ideas and elements

that represent their identity.

Technique: I always use ceramic because I need to work with my hands,

in an exercise of feeling without thinking. Ceramic has its own life, clay and glaze react at will and speak in my work, almost deciding…

Ceramic’s fragility and complications challenge me continuously.

In history, ceramic has been the most accurate tool in the study of civilizations,

it is eternal and universal, a dictionary of symbols.

I work in ceramic together with other materials – metal, wood, glass.

I tie everything; tying as joining pieces respecting their own individuality,

tying to unite, and staying one when released.

I have always been fascinated with the old way of signing by the means of sealing, as in the origins of cuneiform writing on clay tablets, using symbols as signatures, so I sign my works with a stamp, a symbol that becomes part of the piece.

 

Estefanía Valls Urquijo

Guatemala

evu@evuart.com

www.evuart.com

Ionion Center for The Arts and Culture

SEA(S)2017

Art Installation

Estefanía Valls Urquijo,  Sofia Rubio,   Merce Pont

OPENING EVENT / EΓΚΑΙΝΙΑ  

FRIDAY SEPTEMBER 29TH, 20.00 pm,  LIXOURI RIVER

Supported by the Municipality of Kefalonia

Basic design

A long composition consisting of three ovals, hence known as “eyes”, linked like a chain, leaving the possibility of continuing it by artists of choice in the future.

Left eye: The Greek “Trireme Boat” represents the conquest of the seas and the cultural and commercial exchange in the Mediterranean. In the water, nets full of fish – the harvest of the sea.

Central eye: Represents the island of Kefalonia with Fig, Cypress and Olive trees – the harvest of the earth.

Right eye: The sea with the sunset. The sun or Helios (‘Hλιος) the Sun God in Greek mythology,is accompanied by dolphins, a common motif in Greek classical mosaics – both as a reference to Greek mythology.

The surroundings are the sky at night with moon and stars. The darker motif was chosen as day (white) mosaic would give out too much reflection — the more tinted, the more agreeable on the eyes. Alternatively, a bluish tinted background can be used as to represent the day.

 

Βασικός σχεδιασμός

Μία μακρά σύνθεση, αποτελούμενη από τρία οβάλ σχήματα , που επομένως είναι γνωστά ως «μάτια», συνδέονται σαν μια αλυσίδα, αφήνοντας τη δυνατότητα να συνεχιστεί από καλλιτέχνες  επιλογής στο μέλλον. Αρχικά το διαιρούμε σε 3 περιοχές, μπορούμε να δουλέψουμε και τα τρία σημεία ταυτόχρονα και να είμαστε πιο αποτελεσματικοί.

Η παραμόρφωση της εικόνας είναι προφανής όταν εργάζεστε με κεραμίδι, μια αφαίρεση – τρόπος ειπείν.

Πρόταση εικόνας:

Τρία «μάτια», τα πλευρικά είναι η Μεσόγειος Θάλασσα, που περιβάλλει το νησί της Κεφαλονιάς στο κέντρο:

Αριστερό μάτι: Η ελληνική «Tριήρης» αντιπροσωπεύει την κατάκτηση των θαλασσών και την πολιτιστική και εμπορική ανταλλαγή στη Μεσόγειο. Στο νερό, δίχτυα γεμάτα ψάρια – η συγκομιδή της θάλασσας.

Κεντρικό μάτι: Αντιπροσωπεύει το νησί της Κεφαλονιάς με την Bελανιδιά το Κυπαρίσσι και την Ελιά – τη συγκομιδή της γης.

Δεξί μάτι: Η θάλασσα με το ηλιοβασίλεμα. Ο Ήλιος ή ο Θεός Ήλιος στην ελληνική μυθολογία, συνοδεύεται από δελφίνια, ένα κοινό μοτίβο στα ελληνικά κλασικά ψηφιδωτά – και αναφορά στην ελληνική μυθολογία.

Το περιβάλλον είναι ο ουρανός τη νύχτα με φεγγάρι και αστέρια. Το πιο σκοτεινό μοτίβο επιλέχθηκε επειδή το μωσαϊκό ημέρας (λευκό) θα έδινε υπερβολική αντανάκλαση – όσο πιο χρωματιστό, τόσο πιο ευχάριστο στα μάτια.

 

                                                                                                                     

Ο υδροβιότοπος Λιβάδι είναι πολύ μεγάλης σπουδαιότητας για το φυσικό περιβάλλον της Κεφαλονιάς και βρίσκεται πολύ κοντά στο Ληξούρι, σε απόσταση περίπου 8 χιλιομέτρων.

Περισσότερα από εκατό ρυάκια από την ευρύτερη περιοχή καταλήγουν στον υδροβιότοπο Λιβάδι, σύμφωνα με τις έρευνες των επιστημόνων.

Αποτελεί καταφύγιο για λευκούς ερωδιούς, κύκνους, φασονέτες, πρασινοκέφαλους και άλλα σπάνια είδη κυρίως πτηνών. Καλάμια, βούρλα και ψάθες τον περικυκλώνουν, σε μια έκταση περίπου 500 στρεμμάτων.

Ο υδροβιότοπος Λιβάδι πήρε το όνομά του από το ομώνυμο χωριό και ουσιαστικά αποτελεί την βόρεια παραλία του.

Το Ληξούρι απέχει από εδώ περίπου δέκα λεπτά με το αυτοκίνητο, ενώ πολύ κοντά βρίσκονται και οι παραλίες Πετανοί, Αθέρας και Ζόλα.

The wetland of Livadi is of great importance for the natural environment of Kefalonia and is very close to Lixouri , approximately 8 km.

More than a hundred streams from the surrounding area result in wetland of Livadi, according to the research of scientists.

It is a haven for white egrets, swans, fasonetes, mallards and other rare species especially of birds. Reeds, rushes and mats encircle it, in an area of ​​about 500 acres.

The wetland of Livadi got its name from the homonymous village and basically it is its north beach. Lixouri is from here about ten minutes away by car, while close by there are the beaches of Petani , Atheras and Zola.

Κώστας Βαλιάνος

Κάπου, σε μια γωνιά της γης, στη χώρα που υμνήθηκε για το φως και τον ορίζοντά της, υπάρχει ένα νησί «το νησί των τρελών». Όχι, δεν πρόκειται για καμιά φανταστική ιστορία, ούτε για νησί με ασθενείς ιατρικά. Πρόκειται για μια «μέθη» που κυριεύει τους ανθρώπους και τους βάζει να κάνουν παράξενα πράγματα. Να, σαν αυτή τη διαμάχη μεταξύ δυο πόλεων του νησιού, του Αργοστολιού και του Ληξουρίου, που ξεκίνησε κάπου στα 1757 για μια μικρή ίσως αιτία νέα πόλη τ’ Αργοστόλι, παλιά το Ληξούρι γι’ αυτό ακριβώς ήθελε να γένει ¨η χώρα¨ το Ληξούρι, η πρωτεύουσα δηλαδή του νησιού.

 

Όμως «οι δάφνες «πήανε στ’ Αργοστόλι. Έτσι άρκισε το στρέπετο που κρατεί ίσαμε σήμερα. Οι άνθρωποι κάνουνε όλο μπούρλες και θεόζουρλα πράματα μόνο και μόνο για να μη λησμονούνε εφκειό το ατσιδέντε του 1757 και να δείχνουν στους μεν ποιοι είναι οι Δε.

Τέτοια βουρλισία τσου’ πιάνει, που ποστιάξανε τη στατουα του σιορ Αντρία στο Ληξούρι να κοιτά την πόλη και να’ χει γυρισμένη την πλάτη στ’ Αργοστόλι. Ο πόβερος ποιητής ο σιορ Αντρίας ο Λασκαράτος Δε θα το’βανε στο νου του ποτέ ότι η στάτουά του θα γινότανε η μόστρα του Ληξουριώτωνε κόντρα σε τούτους τους «αραχνιασμένους» τσου Γροστολιώτες. Ο ποέτας αγαπούσε πολύ τη Χωροπούλα, το Ληξουρι, ή «το πίκολο Παρίσι» όπως το λένε οι Κολομπαίοι (οι Ληξιουριώτες) και τούτο το’καμε γραφή και το πέρασε στα ποιήματά του, αφού ήτανε πενσάδος. Το Ληξούρι του «ήτανε γη αμελημένη και φτωχή».

Ενώ οι Γροστολιώτες ,γιε μου, όλο νοβιτές και καμάρι σου είναι. Και πώς να μην είναι έτσι, αφού είναι η χώρα, η πρωτεύουσα . Τούτοι εδεπά έχουνε τσι αρχές του τόπου, είναι η εξουσία. Από την πολλή τη σκάση τσου, οι Ληξουριώτες κόντεψε να τσου’βρει φαστίδιο γι’ αυτό πήγανε να βομβαρδίσουνε το Γροστόλι!

Τέτοιο μπιρτσιλίρισμα έχουνε οι γείτονες εδώ και 250 χρόνια. Κι αν μας βρήκε κι εμάς λίγο και ξεστρατίσαμε στη γλώσσα, ζητούμε συγχώρεση. Τούτη η διαμάχη που συνεχίζεται με πολύ κέφι και δημιουργικότητα, μοιάζει με περίεργη και ατέλειωτη Οδύσσεια των γνήσιων απογόνων του πολυμήχανου πολεμιστή

Γι’ αυτό λοιπόν όταν αριβάρετε στο ΄΄νησί των τρελών΄΄ να έχετε τα μέντε σας. Όλα τα κουρλά μπορεί να τα’ απαντήσετε. Ακόμα και Ληξουριώτη που θα σας πει ότι κατάγεται από το Ληξούρι και όχι από την Κεφαλονιά, ή έναν Αργοστολιώτη που θα σας πει ότι θέλετε διαβατήριο για να πάτε στο Ληξούρι, αφού είναι…. Εξωτερικό! Αλήθεια σας λέω, μα τον αφεντάκη τον Άγιο.Α Δε με πιστεύετε, ρωτήστε το σιορ Αντρία. Αυτός είδε πολλά τσι αποκριές του 1998…..

 

Ο ΧΑΡΑΚΤΗΡΑΣ ΤΩΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ

Η Κεφαλονιά είναι γνωστή στην Ελλάδα για την ιδιορρυθμία των ανθρώπων της. Οι Κεφαλλονίτες θεωρούνται “τρελοί” και φυσικά έχουν τον προστάτη – Άγιο τους. Εδώ συναντούνται καταπληκτικές αντιθέσεις στον χαρακτήρα των ανθρώπων που συνάδουν με τις αντιθέσεις του τοπίου.

Ο Κεφαλλονίτης λοιπόν είναι προικισμένος με οξύ πνεύμα και τούτο φαίνεται όχι μόνο από τα επιτεύγματα ονομαστών Κεφαλλονιτών, αλλά και από την ποίηση – κυριότατα τη σάτιρα. Η σάτιρα και το πείραγμα είναι στο αίμα των νησιωτών. Μικρές και ασήμαντες αφορμές αλλά και σοβαρά γεγονότα μεταβάλλονται αμέσως σε σατιρικό στίχο ή ανέκδοτο.

Πέραν τούτων ο Κεφαλλονίτης είναι άνθρωπος ανήσυχος και όταν νιώθει ότι δεν τον χωρά ο τόπος του, ξεκινά για μακρινά ταξίδια. Είναι σαν τον ποιητή του νησιού, τον ταξιδεμένο Νίκο Καββαδία που αισθάνεται άβολα μέσα σ’ ένα γραφείο με χάρτες και λογιστικά βιβλία, γι αυτό παίρνει τον δρόμο του ξενιτεμού. Αλλά πάντα μέσα του το νησί του -εκείνος ο γνωστός Ομηρικός στίχος: “να δω καπνό από την πατρίδα μου…”.Αγαπούν πολύ οι Κεφαλλονίτες το νησί τους, τοπικιστές μας λένε κάποιοι από την υπόλοιπη Ελλάδα.

Με το σπινθηροβόλο πνεύμα του ο Κεφαλλονίτης κατορθώνει και προοδεύει πανταχού της γης. Κάποιος μάλιστα πολυτάλαντος έγινε αντιβασιλιάς στο Σιάμ! Άλλοι πάλι γίνονται περίφημοι θεράποντες της επιστήμης, σε όποιο τμήμα της κι αν ταχτούν.

Αλλά και στη διασκέδαση έχει την πρωτεία ο νησιώτης μας. Ο χορός και η μουσική, οι φάρσες και το τραγούδι είναι μέρος αναπόσπαστο της ζωής του. Οι χοροί είναι του νησιού του, ανάλαφροι και ζωηροί αλλά και “οι Ευρωπαϊκοί” όπως τους λένε οι ντόπιοι εννοώντας το βαλς, το ταγκό, το φοξ…

Η μουσική και το τραγούδι έχουν δικό τους χρώμα: η καντάδα και η αριέττα χαρακτηριστικό δείγμα. Όσο για τις φάρσες και τα καλαμπούρια, μια βόλτα, ακόμα και νωρίς το πρωί, -μπονόρα για τους Κεφαλλονίτες- θα σας πέσει.

Άνθρωπος γελαστός ο Κεφαλλονίτης κάνει ζεστή υποδοχή στους άλλους, ακόμα και με τον τρόπο που θα πει το “Καλημέρα”. Όχι ένα απλό, μονολεκτικό χαιρέτισμα, αλλά διάφορες φράσεις ανά περιοχή αντικαθιστούν αυτόν τον κοινότυπο χαιρετισμό. Το ίδιο είναι και η φιλοξενία ή ακόμα και το κέρασμα για τους περαστικούς, κέρασμα της στιγμής με αυτό που διαθέτει στο σπίτι.

.Πιστοί στη γλωσσική τους διάλεκτο, οι ντόπιοι την κρατούν μέχρι και σήμερα -λιγότερο φυσικά η νέα γενιά- και η γλώσσα γίνεται τραγούδι. Κρατούν ακόμη και σε κάποιες μεριές αναβιώνουν ιδιαίτερα έθιμα που συνοδεύονται και από Κεφαλλονίτικα παραδοσιακά φαγητά.

Πνεύμα λοιπόν ανήσυχο, ζωηρό, φιλελεύθερο μα και επίμονο ο Κεφαλλονίτης, τόσο που πρέπει οπωσδήποτε να κάνει αυτό που του μπήκε στο νου, ότι κι αν είναι. Πνεύμα αντιλογίας, ευθυμίας μα και στοχαστικός και φλύαρος, άνθρωπος που αγαπά τον τόπο του και τη θάλασσα . Τούτος ο Κεφαλλονίτης είναι και βλάστημος! Ίσως αυτό είναι το γνωστό σε όλους στοιχείο του Κεφαλλονίτη. Η …ιδιαίτερη “συμπάθεια” είναι φυσικά ο προστάτης- άγιος του νησιού, ο Άγιος Γεράσιμος, ο οποίος δε λείπει ποτέ σχεδόν από το στόμα των προστατευομένων του.

Αυτό σημαίνει ότι ο νησιώτης τούτος είναι και οξύθυμος και εριστικός. Φιλονικίες, καυγάδες ή και έριδες μπορούν να ξεσπάσουν οποιαδήποτε στιγμή. Φυσικά θα βρείτε και άφθονο εγωισμό και ζήλια, ανθρώπους λιγόλογους και κλειστούς, σοβαρούς μα και επιπόλαιους, είρωνες και γκρινιάρηδες.

Ειδικά ο Αργοστολιώτης περιγράφεται βαρύς, σκεπτικός και πολυάσχολος:

“Βαρύς και σοβαρός ο Γροστολιώτης στο δρόμο περατεί και συλλογιέται” Γράφει ο ποιητής Γ.Μολφέτας.

Αντίθετα ο Ληξουριώτης είναι εύθυμος, ανοιχτόκαρδος, “ανάλαφρος”:

“Γλετζές και φαφλατάς ο Ληξουριώτης

τραγούδια μες τον ύπνο του σκαρφίζεται”

“…Ενώ μες το Ληξούρι κάθε φάτσα

προβαίνει γελαστή, κι από παιδάρια

κρεμάνε το σκουφί τους αλαφάτσα

και βλέπεις στο κορμί τους άλλη άρια!” γράφει ο ίδιος ποιητής.

Γκρίζα χρώματα για τ’ Αργοστόλι αφού εδώ “εμείς ψαλλιδιζόμαστε, γκρινιάζουμε”, ζωηρά και έντονα για το Ληξούρι. Αν αναρωτιέστε τι να φταιει, οι ντόπιοι αμέσως θα σας δώσουν την απάντηση τους: (Ο Ληξουριώτης έχει ανοιχτό ορίζοντα μπροστά του και βλέπει τον ήλιο από νωρίς, ενώ τον Αργοστολιώτη τον “πλακώνουν” στην ψυχή του τα βουνά)

Αυτά κυκλοφορούν στο νησί από εμάς τους ίδιους για μάς -είμαστε άλλωστε και κουτσομπόληδες. Τα συμπεράσματα δικά σας…

 

ΒΙΑΙΕΣ ΑΝΤΙΔΡΑΣΕΙΣ

Το Αργοστόλι, η νέα πρωτεύουσα του νησιού, το 1757 δεν ήταν παρά ένα μικρό (κατάλυμα) μέρος, το οποίο – σύμφωνα με τον Saint Sauveur (παρατίθεται στο Τζουγανάτο 1962:123) – βρισκόταν σε “άθλια κατάσταση”. Δεν υπήρχαν σημαντικά μέρη ή ωραία κτίρια..

Είναι αλήθεια ότι πολλές πληροφορίες για τις συνθήκες που επικρατούσαν σε διάφορες περιοχές προέρχονται από περιηγητές. Όμως δεν δίνουν πάντα αντικειμενική όψη των πραγμάτων και κάποιοι από αυτούς θεωρήθηκαν αντίθετοι με την κατακτήτρια χώρα. Ο Τζουγανάτος (αυτ.) για παράδειγμα ισχυρίζεται ότι η ιδέα του Saint Sauveur για το Αργοστόλι πηγάζει από τα αντι-Βενετικά του αισθήματα και κυρίως από το γεγονός ότι ήθελε διατήρηση της υπάρχουσας κατάστασης.

Όμως η άποψη του Saint Sauveur για το Αργοστόλι -αυτό το μικρό μέρος το 1757- απαντάται από κοινού σε άλλους τοπικούς ιστορικούς και κυρίως σε όλους όσους με βοήθησαν στην εργασία τούτη. Η πιο κοινή τους περιγραφή για το Αργοστόλι στα 1757 ήταν: “Ξέρεις τί ήταν το Αργοστόλι στα 1757; Θα σου πω εγώ: Ένα ψαροχώρι. Να τι ήταν”. Αν και αυτό το σχόλιο ηχεί κάπως υπερβολικό, η νέα πρωτεύουσα του νησιού εντούτοις έπρεπε να εξελιχθεί και έπρεπε πολλά να γίνουν.

Το Ληξούρι, από την άλλη μεριά, απαντάται σε έγγραφα που χρονολογούνται από το 1534. (Μεγάλη Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια 1927:72). Η απογραφή του 1583 μας δίνει τον πληθυσμό της πόλης:581 κάτοικοι. Από εκείνη τη στιγμή το Ληξούρι αυξάνει σε πληθυσμό και εξελίσσεται. Τα προϊόντα του Ληξουρίου πωλούνται σε όλο το νησί. (Τζουγανάτος 1962:122), και οι Ληξουριώτες είναι φημισμένοι έμποροι. (Δεμπόνος 1972:12). Ο Τσιτσέλης (1904:244) αναφέρει ότι το 1664 υπάρχει Σχολή στο Ληξούρι. Ένα μεγάλο μέρος των Ληξουριωτών ανήκει στην ανώτερη τάξη, είναι ευγενικής καταγωγής και οι οικογένειες τους έχουν καταγραφεί στο Λίμπρο Ντ’ Όρο. Το 1779 είναι (το Ληξούρι) πολυπληθέστερο από του Αργοστολίου: 6.000 άνθρωποι ζουν στο Ληξούρι (Παπαδάτος 1979:35). Όσοι μου έδωσαν χρήσιμες πληροφορίες προσθέτουν σε όλα αυτά ότι το Ληξούρι κατείχε τότε ένα πολύ σπουδαίο “προνόμιο”: είχε ήδη το δικό του “πολιτισμό”, είχε δικά του δημιουργήματα.

Βλέποντας τα πράγματα από αυτή τη θέση, το αίτημα των Ληξουριωτών για τη μεταφορά της πρωτεύουσας στην πόλη τους, θα ήταν δίκαιο. Αλλά το Ληξούρι κρίθηκε άβολο μέρος για να γίνει η νέα πρωτεύουσα εφόσον δεν είχε ασφαλές λιμάνι και ήταν απομακρυσμένο από τα υπόλοιπα μέρη του νησιού. Αντίθετα, το Αργοστόλι είχε ένα φυσικό και ασφαλές λιμάνι και βρισκόταν στο γεωμετρικό κέντρο του νησιού: αυτά ήταν τα βασικά επιχειρήματα της τοπικής επιτροπής η οποία τάχτηκε υπέρ του Αργοστολίου (Τζουγανάτος 1962:124) και απαντούσε έτσι στο αίτημα των Ληξουριωτών. Ο Holland, ένας περιηγητής, μας περιγράφει με τον ίδιο τρόπο την περιοχή του Αργοστολίου και του Ληξουρίου: “Το Αργοστόλι, λόγω της θέσης του, είναι εντελώς αποκλεισμένο από την ανοιχτή θάλασσα, σχηματίζοντας έτσι ένα απάνεμο λιμάνι, δύσκολο όμως να προσβληθεί από δυτικούς ή νότιους ανέμους. Στο μήκος της θάλασσας, αλλά από την αντίθετη πλευρά και πιο κοντά στο στόμιό της απ’ ότι το Αργοστόλι, βρίσκεται η πόλη του Ληξουριού με 5.000 κατοίκους περίπου. Η πόλη (του Αργοστολίου) εκτείνεται κατά μήκος της ακτής περίπου ένα μίλι ενώ από πίσω υψώνεται μια σειρά χαμηλών λόφων, οι οποίοι παρεμβάλονται μεταξύ αυτού του σημείου του κόλπου και της νότιας ακτής του νησιού. (Holland 1812:33-34)

Αξίζει εδώ να σημειωθεί η άποψη ενός Ληξουριώτη συγγραφέα και νομικού, ο οποίος αντιτίθεται στο Ληξουριώτικο αίτημα! Ο Τσιτσέλης (1904:879) ισχυρίζεται ότι οι Ληξουριώτες κάνουν λάθος ζητώντας να μεταφερθεί η πρωτεύουσα στην πόλη τους. Η επιχειρηματολογία του συνηγορεί υπέρ του Αργοστολίου και μ’ αυτό τον τρόπο στηρίζει τα επιχειρήματα της τοπικής επιτροπής.

Παρά τα επιχειρήματα κάθε πλευράς, η απόφαση της Βενετικής Πολιτείας ήταν οριστική: Το Αργοστόλι ήταν η νέα πρωτεύουσα, η οποία άρχισε να μεγαλώνει γρήγορα. Χτίστηκαν πολλά δημόσια κτίρια και σπίτια , ειδικά από την εποχή της Βρεττανικής Προστασίας (1800κ.ε.). Ο H.W. Williams, ταξιδεύοντας στα νησιά περιγράφει το Αργοστόλι: “Η πόλη βελτιώνεται ως προς την ευπρέπεια, την καθαριότητα και τη δημόσια υγεία”, ενώ το Ληξούρι είναι: “μία ωραία και αναπτυσσόμενη πόλη”.( Williams 1820:188). Η απογραφή του 1889 δείχνει ότι το Αργοστόλι είναι πιο πυκνοκατοικημένη περιοχή από το Ληξούρι: μέσα σε 50 χρόνια ο πληθυσμός του Αργοστολίου διπλασιάστηκε ενώ αυτός του Ληξουρίου αυξήθηκε μόνο κατά 700 άτομα (Τσιτσέλης 1904:441).

Αν και οι Ληξουριώτες απέτυχαν και δεν τιμήθηκαν με τον τίτλο του πρωτευουσιάνου (Τζουγανάτος 1980:23), όμως δεν μπόρεσαν να ανεχτούν τη μεταφορά της πρωτεύουσας σε μία “νεογέννητη” πόλη. (αυτ.). Ετσι το 1757 ήταν το ορόσημο της έναρξης της διαμάχης Αργοστολίου και Ληξουρίου. Αυτή η διαμάχη ζει ακόμα στο επίπεδο του ευτράπελου και έχοντας αποδυθεί τη σοβαρότητα που είχε στην αρχή. Οι Ληξουριώτες ακόμα και σήμερα δεν συμπαθούν πολύ το Αργοστόλι και τους ανθρώπους του.

Χρησιμοποιώ την έννοια “διαμάχη” για να δηλώσω μια σοβαρή διχογνωμία που διατηρείται μέσα στα χρόνια. Μπορεί να διαιρεθεί σε δύο μέρη:

Το πρώτο μέρος (1757-1802) περιλαμβάνει μερικά βίαια γεγονότα, διαμαρτυρίες και χρήση όπλων.

Το δεύτερο μέρος, από το 1803 ως το 1998 συνίσταται σε μη βίαια γεγονάτα, πράξεις και σε πιο έμμεσες μορφές αντίστασης μέσω σατιρικών στίχων, ανεκδότων, φαρσών, τραγουδιών, αντικειμένων και κυρίως από παρανόμια. Η ακόλουθη περιγραφή του πρώτου μέρους στηρίζεται σε βιβλία και άρθρα, εφόσον όσοι μου παρείχαν πληροφορίες δεν μου έδωσαν υλικό.

Σύμφωνα με τους ιστορικούς λοιπόν, υπήρξαν διαμαρτυρίες και γραπτές διαφωνίες προς την κυβέρνηση εκ μέρους των Ληξουριωτών. (Δεμπόνος 1972:12) Ζήτησαν Πρωτοδικείο και Υγειονομείο για την πόλη τους αλλά το αίτημα αυτό απορρίφθηκε

Έτσι, το πρώτο γεγονός που καταγράφηκε οδήγησε σε βία. (Μοσχόπουλος 1988:33) Οι άνθρωποι στο Ληξούρι ξεσηκώθηκαν και ήταν έτοιμοι να στραφούν εναντίον της κεντρικής διοίκησης στο Αργοστόλι. Όμως οι Γάλλοι στρατιώτες έφτασαν αμέσως στο Ληξούρι. Οι Ληξουριώτες ήταν αποφασισμένοι να ενεργοποιήσουν τις αποφάσεις τους και έτσι ο αρχηγός της φρουράς παράταξε τους στρατιώτες του για επίθεση. Οι άνθρωποι άρχισαν να υποχωρούν και οι αρχηγοί της εξέγερσης συνελήφθησαν. Ενώ ήταν έτοιμοι να παραπεμφθούν, η δίκη ακυρώθηκε εφόσον το νησί περιήλθε στα χέρια νέων κατακτητών. (Δεμπόνος 1972:13)

Το 1799 η Σύγκλητος αποφάσισε ότι οι Ληξουριώτες πρέπει να έχουν Πρωτοδικείο και Υγειονομείο και επέτρεψε την ίδρυση τους. (Τσιτσέλης 1904:879). Οι Αργοστολιώτες αντιτάχθηκαν στην απόφαση της Συγκλήτου. (Θεοτόκης 1889:28). Το συμβούλιο (Κονκλάβιο) αποφάσισε να μην εκτελέσει την παραπάνω απόφαση (αυτ.). Επιπλέον ανέθεσαν στον αντιπρόσωπο τους να πείσει την κεντρική κυβέρνηση στην Κέρκυρα να ανακαλέσει την απόφαση της Συγκλήτου. Μερικοί Ληξουριώτες αντιπρόσωποι επίσης εμφανίστηκαν ενώπιον της Κυβέρνησης στην Κέρκυρα. Όμως η Σύγκλητος εκεί ανέβαλε την απόφαση της Αργοστολιώτικης Συγκλήτου σχετικά με το αίτημα των Ληξουριωτών. (Τσιτσέλης αυτ.). Οι Αργοστολιώτες εξακολούθησαν να αρνούνται να εφαρμόσουν τη θέληση της Συγκλήτου και ταυτόχρονα προσπάθησαν να φέρουν εμπόδια και κωλύματα στην εκπλήρωση της (Δεμπόνος φ.π.), έχοντας το προνόμιο της τοπικής εξουσίας στα χέρια τους. (Θεοτόκης 1889:28)

Ο Αντύπας (1987:27) παρατηρεί ότι κάτω από αυτά τα γεγονότα υποβόσκει ένα βαθύ μίσος, το οποίο είναι η αιτία όλων. Τούτο το αποδίδει στο Ληξουριώτικο χαρακτηρα και ιδιοσυγκρασία. Όλοι οι συγγραφείς τονίζουν την απαίτηση των Ληξουριωτών για τη μεταφορά της πρωτεύουσας στη δική τους πόλη. Εφόσον το αίτημά τους δεν ικανοποιήθηκε, έθεσαν σαφώς τη θέση τους: ήθελαν να χωριστούν διοικητικά από το υπόλοιπο νησί και θα ίδρυαν δικιά τους, ανεξάρτητη κυβέρνηση. (Αντίπας αυτ. Θεοτόκης 1889:53). Αυτή η “επίμονη διαμάχη” (Τσιτσέλης 1904:880) οδήγησε σε έσχατη βία και σε γεγονότα κατά τα έτη 1800-1802, υποκινούμενη από την άστατη κατάσταση στην οποία βρισκόταν το νησί.

Το 1800 το Ληξούρι θέτει ξανά το αίτημα μιας ανεξάρτητης κυβέρνησης. Η Αργοστολιώτικη Σύγκλητος υπέδειξε νηφαλιότητα και προέτρεψε τους Ληξουριώτες να συνεργαστούν με τους Αργοστολιώτες, βεβαιώνοντας τους ότι δεν θα έχαναν τα προνόμιά τους. Δυστυχώς οι λόγοι της Συγκλήτου δεν εισακούστηκαν (Μοσχόπουλος 1988:43). Ένα μήνα αργότερα, Ληξουριώτες επιτέθηκαν στο Αργοστόλι και παραβίασαν σπίτια, το Αρχειοφυλάκιο και την κατοικία του Διοικητή (αυτ.44). Η κατάσταση ήταν εκτός ελέγχου. Η τοπική κυβέρνηση αποδείχτηκε αναποτελεσματική. Ο πρόεδρος της Ιονίου Συγκλήτου ανήσυχος για τις εξεγέρσεις στην Κεφαλονιά, έστειλε το Ν.Δ. Σιγούρο και τον Ι.Καποδίστρια να επαναφέρουν την τάξη. (αυτ.45).

Μόλις ο Σιγούρος και ο Καποδίστριας έφτασαν στο νησί είχαν ν’ αντιμετωπίσουν τις βίαιες συγκρούσεις των κατοίκων με το στρατό και τις Ληξουριώτικες διακηρύξεις της ανεξαρτησίας από τη μια μεριά (οι Ληξουριώτες ζήτησαν την ίδρυση μιάς ξεχωριστής διοίκησης, δημοσίων υπηρεσιών και αντιπροσώπων στην περιοχή τους) και από την άλλη έπρεπε να θέσουν σε λειτουργία το λεγόμενο “Βυζαντινό Σύνταγμα” (Μοσχόπουλος 1988:48).

Αν και μερικώς πέτυχαν στο έργο τους ο Σιγούρος και ο Καποδίστριας, οι Ληξουριώτες διόρισαν δικούς τους ανθρώπους να διοικούν το Ληξούρι και οι αρχηγοί τους έφτιαξαν μια διακήρυξη. Σύμφωνα με αυτή απαγορευόταν κάθε προσπάθεια προσέγγισης του Αργοστολίου ή επικοινωνίας (Αντίπας 1987:29). Ετσι, εκείνη την εποχή το Ληξούρι ήταν “κράτος εν κράτει”. (Τσιτσέλης 1904:880).

Η επίσημη κυβέρνηση προσπάθησε να έρθει σε συνενόηση με το Ληξουριώτικο κράτος μέσω του Ι.Καποδίστρια και του Α. Πανά. Δεδομένου ότι οι διαπραγματεύσεις οδήγησαν σε αδιέξοδο και οι Ληξουριώτες επέμεναν στην ανεξαρτησία τους, ξέσπασαν βίαια γεγονότα. (Μοσχόπουλος αυτ.). Μια στρατιωτική μονάδα εισέβαλε στο Ληξούρι και κατάφερε να καταστείλει όλες τις κινήσεις ανεξαρτησίας. Το 1802 το Ληξούρι υποχωρεί και συμμορφώνεται με τους κανόνες του Βυζαντινού Συντάγματος.

Όλοι οι νησιώτες, αποδέχτηκαν την Επτάνησο Πολιτεία και η Σύγκλητος διόρισε τον Ι. Μερκάτη διοικητή της Κεφαλονιάς. (Αντύπας 1987:35).Από το 1802 “η φωτιά αυτού του ιδιαίτερου μίσους καταπαύει και σιγά σιγά σβήνει” (Θεοτόκης 1889:135). Άξιο αναφοράς είναι ότι η επιθυμία των Ληξουριωτών να έχουν ανεξάρτητο κράτος (σχημάτισαν δικιά τους κυβέρνηση και εξέλεξαν δικούς τους αντιπροσώπους) αναδύθηκε πρώτιστα από τη δυσφορία των Ληξουριωτών για τη συμπεριφορά των Αργοστολιωτών. Ο Τσιτσέλης (1904:880) και ο Δεμπόνος (1972:13) υπογραμμίζουν: “κάθε φορά που οι Ληξουριώτες πήγαιναν στο Αργοστόλι, έρχονταν αντιμέτωποι με κακή συμπεριφορά, έλλειψη φιλοξενίας, περιφρονούνταν και αγνοούνταν”.

 

ΑΝΤΙΔΡΑΣΕΙΣ  ΜΕΣΩ  ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ

Το 1803 ορίζεται ως ορόσημο και αφετηρία μη βίαιων αντιδράσεων και αντίστασης. Ένα πρώτο συμβάν, αμέσως μετά την επαναφορά της τάξης, έλαβε χώρα ενώ ο J.C. Napier είχε διοριστεί Κάτοικος της Κεφαλονιάς. Ο Napier σκόπευε να κάνει μερικά έργα και στις δύο πόλεις, επειδή θεωρούσε ότι “δύο όμορφες πόλεις είναι καλύτερο για τους ανθρώπους παρά μία μεγάλη” (Napier 1833:324). Παρατηρούσε όμως ότι “υπάρχει ένα θανάσιμο μίσος μεταξύ των κατοίκων του Αργοστολίου και του Ληξουρίου (αυτ.)” και ότι οι Αργοστολιώτες αντιτάχθηκαν σθεναρά στην κατασκευή μαρκάτου (αγοράς) στο Ληξούρι, εφόσον “η αγορά στο Ληξούρι είναι πολύ μεγάλη για την πόλη”. Ο Napier έκρινε αυτά ως “ανόητα σχόλια” (αυτ.) και γράφει: ”Οι πρώτοι (Αργοστολιώτες) ζήλευαν την όμορφη δομή που δημιουργούνταν στην αντίπαλη πόλη, αγνοώντας όμως τα σχέδια μου για τη δημιουργία πιο ωραίων κτιρίων στη δικιά τους” (Αυτ.325).

Ο Δεμπόνος γράφει ότι κατά τη διάρκεια της Βρεττανικής κατοχής του νησιού, όταν ο Δε Μποσέτ ήταν Διοικητής (Δεμπόνος 1981:180), προτάθηκε η τοποθέτηση φώτων στους δρόμους του Αργοστολίου. Αλλά η Αγγλική κυβέρνηση δεν μπορούσε να δώσει την τελική άδεια εξαιτίας της υπάρχουσας διαμάχης μεταξύ των δύο πόλεων. Ο Oswald έγραψε ένα γράμμα στον Δε Μποσέτ σημειώνοντας ότι “το Ληξούρι είναι πιο πολυάριθμη πόλη και αν δεν βάλουμε φώτα στους δρόμους εκεί, αυτό θα είναι μια πρόκληση για διαμάχη”. Αργότερα αποφασίστηκε να δίνουν οι άνθρωποι το λάδι για τα φώτα του δρόμου.

Ο Δεμπόνος ασχολήθηκε με ένα άλλο συμβάν που έγινε το 1894. (Δεμπόνος 1988: 33-38). Αναφερόταν στην εισαγωγή νέων σταθμών για τα υγρά, τα οποία ίσχυαν μόνο στο Ληξούρι. Αυτό που αποτελούσε καινοτομία ήταν τα ισοδύναμα των πολλαπλασίων των ισχυόντων τότε σταθμών για τα υγρά. Για παράδειγμα, (αυτ.34) το μέτρο για το κρασί, το σέκιο, αντιστοιχούσε σε 20 αγγλικά λίτρα. Αφού ο νέος κανονισμός τέθηκε σ’ εφαρμογή, ισοδυναμούσε με 21.5 λίτρα. Είναι πολύ περίεργο το ότι αυτός ο κανονισμός υπογράφτηκε από τον αρχηγό της αστυνομίας στο Ληξούρι και ακόμα από το Νομάρχη του νησιού! Ενώ το υπόλοιπο νησί χρησιμοποιούσε τα παλιά μέτρα, οι ληξουριώτες χρησιμοποιούσαν τα δικά τους. Έτσι το εμπόριο τους βρισκόταν σε μεγάλη ακμή και δημιουργούσαν στους άλλους σοβαρά προβλήματα. Οι Ληξουριώτες αστυνομικοί απέρριψαν τα προηγούμενα μέτρα υγρών επειδή “δεν ήταν αληθινά”. Ενάμιση χρόνο αργότερα, όταν διορίστηκε στο Ληξούρι νέος αρχηγός της αστυνομίας και στο νησί νέος Νομάρχης, διεξήχθη έλεγχος τιμών. Ο Νομάρχης επανέφερε στο Ληξούρι τα κανονικά μέτρα υγρώ

Εκτός από τα γεγονότα που περιστασιακά καταγράφονται, οι Ληξουριώτες ποτέ δεν έπαψαν να παραπονιούνται για την κατάστασή τους και για το ότι παραμελούνταν, τη στιγμή που το Αργοστόλι αναπτυσσόταν. Εφημερίδες του 1860 αλλά και του 1998 παρουσιάζουν τα παράπονα των Ληξουριωτών. Έτσι, στην εφημερίδα “Αποθήκη του Διαβόλου”, φύλλο της 16/6/1860 υπάρχει ένα άρθρο που υπογράφεται από τους Ληξουριώτες και απευθύνεται στην Αυτού Υψηλότητα, το λόρδο Μέγα Αρμοστή. Οι Ληξουριώτες παραπονούνται ότι “όλα, όλα στους Αργοστολιώτες” και βλέποντας τους εαυτούς τους “ως μικρογραφία του Αργοστολίου” ζητούν περισσότερους στρατιώτες και… μια τρομπέτα προκειμένου ν’ αποφευχθούν περαιτέρω προβλήματα από το Ληξούρι.! Η πιο πρόσφατη εφημερίδα (Ιούνιος 1998), Η “Παλεύς”, αναφέρει: “Υπάρχουν πολλά έργα που πρέπει να γίνουν στην περιοχή της Παλλικής, έτσι ώστε οι Ληξουριώτες να μην βασίζονται στο Αργοστόλι πλέον” (πρωτοσέλιδο). Οι βοηθοί μου τόνισαν το γεγονός ότι το νοσοκομείο στο Ληξούρι χρειάζεται προσωπικό και ότι το λιμάνι τους πρέπει να κατασκευαστεί.

Η διαμάχη, στη μορφή που παίρνει τον 20ο αιώνα περιέχει αντικείμενα, γραπτά κείμενα και φυσικά καθορισμένη εκατέρωθεν συμπεριφορά. Έτσι, το πιο “εντυπωσιακό” αντικείμενο που αντίκρισα φτάνοντας στο λιμάνι του Ληξουρίου ήταν το άγαλμα του Λασκαράτου. Ο Λασκαράτος είναι ένας φημισμένος Κεφαλονίτης σατιρικός ποιητής. Το άγαλμα του αντικρίζει την πόλη του Ληξουρίου και έχει γυρισμένη την πλάτη στο Αργοστόλι. Όταν ρωτήσουμε τους ντόπιους για τη θέση του αγάλματος, η απάντηση που θα πάρουμε είναι ευθεία και περιεκτική: “δε βλέπεις γιατί; Θέλουμε τον ποιητή μας να βλέπει εμάς και έτσι έχει γυρισμένη την πλάτη στο Αργοστόλι”.

Το άγαλμα είναι χάλκινο και έχει τοποθετηθεί στην κορυφή μιας βάσης μαρμάρινης κυβικού σχήματος. Παριστάνει τον ποιητή να κρατά το καπέλο του στο δεξί χέρι ενώ το αριστερό χέρι λυγισμένο κρατά ένα βιβλίο. Ο ποιητής έχει γενιάδα και τα ρούχα που φορά είναι του τέλους του 19ου αιώνα – των αρχών του 20ού. Το άγαλμα κατασκευάστηκε δεκαπέντε περίπου χρόνια πριν και τοποθετήθηκε ακριβώς εκεί που βρίσκεται σήμερα, λίγα μέτρα από την αποβάθρα…

Η ζεστή υποδοχή των ανθρώπων -ειδικά της Ληξουριώτισσας φίλης μου- περιλάμβανε το χαιρετισμό: “Καλώς όρισες στην Κολούμπια!”. Το Ληξούρι ονομάζεται Κολομπία και οι Ληξουριώτες Κολομπαίοι. Αυτό είναι επίσης γνωστό στους Αργοστολιώτες, που αρέσκονται σε αυτή την προσφώνηση των Ληξουριωτών. Ο κύριος Μάκης εξήγησε ότι αυτό το παρατσούκλι αποδόθηκε στους Ληξουριώτες κατόπιν μιας παράστασης στο Καρναβάλι εδώ και πολλά χρόνια. Οι Ληξουριώτες αποφάσισαν να παρουσιάσουν την αποστολή του Κολόμβου και την ανακάλυψη της Αμερικής. Κάποιοι Ληξουριώτες μεταμφιέστηκαν σε Ινδιάνους, σκαρφάλωσαν στα δένδρα και παρίσταναν τους αυτόχθονες! Ένα μικρό πλοίο που μετέφερε τον Κολόμβο και το πλήρωμά του έφθασε στο λιμάνι. Από τότε οι Ληξουριώτες ονομάζονται Κολομπαίοι. Ο Καλογηράς (1952: 24) αναφέρει παρόμοιο γεγονός για τούτο το όνομα.

Όταν τελείωσε αυτή η ιστορία, είχε έρθει πιά η στιγμή της αποκάλυψης του Αργοστολιώτικου παρανομιού. “Λοιπόν, είσαι από το Αργοστόλι, έτσι δεν είναι; Για να δούμε ξέρεις πως ονομάζουμε εμείς οι Ληξουριώτες τους Γροστολιώτες;”. Ήμουν έτοιμη να απαντήσω: “Μα ήδη τους είπατε Γροστολιώτες”, αλλά απάντησα αρνητικά και περίμενα ν’ ακούσω την απάντηση του κυρίου Μάκη: “Λοιπόν τους λέμε “οι ογροί” και οι “αραχνιασμένοι”. Το πρώτο παρατσούκλι τους το βγάλαμε γιατί ο ήλιος ανατέλλει πολύ αργά στο Αργοστόλι και τους τρώει η υγρασία, ενώ το δεύτερο τους το βγάλαμε γιατί πάντα είναι μουτρωμένοι και δεν μιλάνε πολύ”.

Τις ώρες που συζητούσα με τους Ληξουριώτες, γνωστοί ή γείτονες περνούσαν να μου πουν ένα “καλημέρα” ή “καλησπέρα” και άκουγαν το θέμα της έρευνάς μου. Τότε σχολίαζαν: “Μα εμείς ήμαστε καλύτεροι από τους Αργοστολιώτες”. Όλοι τους έσπευδαν να παραβάλουν τους στίχους του Λασκαράτου: “Ξέρεις τι λέει ο Λασκαράτος για το Ληξούρι;”. Λέει: “ Ο Θεός δημιούργησε το Ληξούρι πρώτο απ’όλα τα μέρη και μετά τον υπόλοιπο κόσμο.” Αυτοί οι πολύ γνωστοί στίχοι έχουν ως εξής: (Καλογηράς 1952: 22) “Όταν ο Θεός έκανε το Σύμπαν, το Ληξούρι και τόσους άλλους τόπους…”

Ο κύριος Ηλίας είπε ότι οι Ληξουριώτες αγαπούν πάρα πολύ τον τόπο τους και ότι είναι “τοπικιστές”. Αυτό ακριβώς τονίστηκε απ’όλους όσους με βοήθησαν στη συλλογή υλικού, από Αργοστολιώτες και Ληξουριώτες. Ειδικά οι πρώτοι όταν μιλούν για Ληξουριώτες, λένε γι’αυτούς: “Είναι από το Ληξούρι, δεν είναι Κεφαλονίτες. Δεν μπορείς να πας στο μέρος τους αν δεν έχεις διαβατήριο ή βίζα!”. Τούτο πρέπει να θεωρηθεί αστείο και έτσι κυκλοφορεί ακόμα μεταξύ νέων. Κάποιοι από αυτούς ονομάζουν το Ληξούρι “ξενιτιά” που σημαίνει ένα ξένο μέρος.

Ένα πολύ καλό παράδειγμα του Ληξουριώτικου τοπικισμού είναι το γεγονός ότι “δανείζονται” τραγούδια που αναφέρονται στο Ληξούρι και τα τροποποιούν ελαφρά. Όπου συναντάται η λέξη Αργοστόλι, την αλλάζουν με το Ληξούρι! Όμως η Ληξουριώτικη χορωδία που τραγούδησε στο Αργοστόλι τον Ιούλιο (1998), όταν τραγούδησε ένα από αυτά τα τραγούδια δεν άλλαξε τις λέξεις προς απογοήτευση ενός κυρίου.

Οι Ληξουριώτες θεωρούνται αστείοι άνθρωποι με ωραίο χιούμορ και με αυτό το δεδομένο συνέχεια έκαναν αστεία και φάρσες στους Αργοστολιώτες. Το πιο γνωστό απ’ όλα είναι αυτό που αναφέρεται σε κάποιους ανθρώπους που συγκεντρώθηκαν και μάζεψαν όλους τους άρρωστους και βρώμικους σκύλους του Ληξουρίου και τους μετέφεραν στο Αργοστόλι με πλοίο… Το πιο πρόσφατο είναι αυτό που συνέβη φέτος (1998) τις ημέρες του Καρναβαλιού. Περιγράφεται με συντομία στον πρόλογο.

Οι Ληξουριώττικες διηγήσεις “χρωματίστηκαν” από την ασυνήθιστη προφορά των κατοίκων. Η πλειοψηφία των Ληξουριωτών μιλά με αυτή την προφορά, αν και μπορεί κάποιοι να ζουν στο Αργοστόλι ή να έχουν περάσει εκεί πολλά χρόνια. Οι νέοι και τα παιδιά μιλούν με αυτή την προφορά που μοιάζει με τραγούδι. Λέξεις και ερωτήσεις ιδιαιτέρως έχουν μακρά διάρκεια όταν προφέρονται και το τελευταίο της πρότασης είναι το μακρύτερο. Αντιθέτως η Αργοστολιώτικη προφορά είναι ίδια με την κοινή Ελληνική.

Ίσως το πιο βασικό στοιχείο, που εντάσσεται στο πλαίσιο της Ληξουριώτικης μη βίαιης αντίστασης, να είναι η πίστη των ανθρώπων στον Άγιο Χαράλαμπο. Ο κύριος Διονύσης, που κατάγεται από ένα χωριό έξω από το Αργοστόλι, αλλά ζει στο Ληξούρι παρατηρεί: “Αν πας στο Ληξούρι και δεις έξι παιδιά να παίζουν πρέπει να ξέρεις ότι τα τέσσερα λέγονται Χαράλαμπος”. Αυτή είναι η κοινά αποδεκτή ιδέα στο Ληξούρι και κάποιοι Αργοστολιώτες ονομάζουν όλους τους Ληξουριώτες με το όνομα αυτό. Πρέπει να σημειωθεί ότι κατά τους προηγούμενους αιώνες, ο Άγιος Χαράλαμπος συνδέθηκε με την προστασία των φυτειών από τη χολέρα στο Ληξούρι. Όλοι οι βοηθοί μου δήλωσαν ότι ένα μικρό μέρος από το σκήνωμα του φυλάσσεται στην εκκλησία του (στο Ληξούρι). Έτσι πια θεωρείται ο προστάτης άγιος της περιοχής.

Για να τιμηθεί λοιπόν ο Άγιος, οι άνθρωποι βαπτίζουν τα παιδιά τους με τ’όνομα Του. Επιπλέον, οι δημόσιοι υπάλληλοι στο Ληξούρι έχουν επίσημη αργία του Αγίου Χαραλάμπους και πηγαίνουν στη δουλειά την ημέρα της Γιορτής του Αγίου Γερασίμου (ο προστάτης άγιος του νησιού)! [Οι ονομαστικές εορτές -ιδιαίτερα αυτή του προστάτη αγίου μιας περιοχής- έχουν πρωταρχική σημασία για όλους τους Έλληνες]. Το πρωί γίνεται η θεία Λειτουργία και γίνονται Λιτανείες στην πόλη. Το απόγευμα οι άνθρωποι επισκέπτονται τους εορτάζοντες για να τους ευχηθούν χρόνια πολλά. Οι ονομαστικές εορτές είναι είδος πανηγυριού για τους ανθρώπους και ευκαιρία για “κοινωνικές σχέσεις”.

Ο τομέας που διαθέτει πλούσιο προς εξέταση υλικό είναι η ποίηση, κυρίως η σατιρική ποίηση, εφόσον οι Κεφαλονίτες γενικώς χρησιμοποιούν αυτό το είδος της ποίησης για να εκφραστούν. Οι κύριες αναφορές εδώ είναι για το Λασκαράτο, το Γ.Μολφέτα (ο Αργοστολιώτης σατιρικός ποιητής) και την εφημερίδα “Ζιζάνιο”, όπως επίσης τα σατιρικά ποιήματα που έχουν γραφεί από τις δύο πλευρές κατά τη διάρκεια του Καρναβαλιού και ένα τραγούδι, το οποίο αφορά στα χαρακτηριστικά γνωρίσματα Αργοστολιωτών και Ληξουριωτών (ανδρών αλλά και γυναικών).

 

ΕΥΠΡΑΞΙΑΣ ΠΟΛΛΑΤΟΥ

Μάστερ Κοινωνικής Ανθρωπολογίας

eptanisiaka.blogspot

Ο Χάρης Πρεντάνος έφτιαξε ένα καταπληκτικό και νοσταλγικό βιντεάκι με αφορμή την επέτειο των 60 ετών από τον καταστρεπτικό σεισμό του 1953.

Ο ίδιος αναφέρει

«Mε κύρια πηγή έμπνευσης και φωτογραφικού υλικού της ομάδας «Ληξούρι, μικρές ιστορίες» ετοίμασα ένα αφιέρωμα ως φόρο τιμής και μνήμης στο παλιό προσεισμικό και μετά τον σεισμό Ληξούρι, λέγοντας έτσι ένα αντίο στο άδικα χαμένο πολυαγαπημένο Ληξουράκι.

Το αφιερώνω στην οικογένεια μου, στην ομάδα «Ληξούρι, μικρές ιστορίες», στον κάθε συμπολίτη μου Ληξουριώτη και Κεφαλονίτη, αλλά και στον κάθε άνθρωπο που γνώρισε και αγάπησε αυτόν τον τόπο, τον οποίο εύχομαι με αυτό το αφιέρωμα ώστε, να ζει για πάντα στις καρδιές και στις αναμνήσεις όλων μας».

 

ΝΗΣΟΙ ΒΑΡΔΙΑΝΟΙ – Nisoi Vardiani
Restaurant – Cafe – Bar
Xi Beach – Lixouri Kefalonia
 
tel: 6986 948 528 ΑΡΗΣ ΜΑΤΙΑΤΟΣ
vardianoi2

ελληνική, μεσογειακή κουζίνα και θαλασσινά

  • Free wi-fi
  • Πάρκινγκ
  • Δέχεται και κρατήσεις
  • Ιδανικό για ομάδες
  • Ιδανικό για παιδιά
  • Φαγητό και σε πακέτο

vardianoi4

Με θέα την Παραλία του Ξι, στο Εστιατόριο «Νησοι Βαρδιάνοι» μπορείτε να απολαύσετε εξαιρετική μεσογειακή κουζίνα, σε μεγάλη ποικιλία θαλασσινών και κρεατικών. Ο συνδιασμός της καλής μουσικής με τα γευστικά και ποιοτικά κοκτέιλ του Bar μας εγγυούνται μια μοναδική εμπειρία απόλαυσης.

vardianoi7

Visit our family restaurant Nisoi Vardianoi located on the right side of Xi beach. Enjoy great hospitality and our home styled Kefallonian cuisine.
Creat wonderful memories, taking pictures, while enjoying your food, drinks, coffee or cocktails from the highest spot of Xi Beach
» Νησοι Βαρδιανοι» means Vardiani Island

«franchise ΣΚΛΑΒΕΝΙΤΗΣ» στον Άγιο Αντώνη | «τόσο φθηνά, όσο πουθενά»

Με σεβασμό στον πελάτη, συνδυασμός ποιότητας και οικονομίας, με εκατοντάδες προσφορές στα προϊόντα

Στον Άγιο Αντώνη Ληξουρίου

Μεγάλος και άνετος χώρος πάρκινγκ

 

Ο Διευθυντής, οι Εκπαιδευτικοί, ο Σύλλογος Γονέων και Κηδεμόνων και οι μαθητές-τριες του Γενικού Λυκείου Ληξουρίου θα θέλαμε να ευχαριστήσουμε θερμά την οικογένεια του Σπύρου Αλεξανδράτου για την ευγενική χορηγία, κατά την οποία επιβραβεύει για δεκατρία συναπτά έτη μαθητές και μαθήτριες του Σχολείου μας που πρώτευσαν στις εισαγωγικές εξετάσεις σε Σχολές της Τριτοβάθμιας Εκπαίδευσης.

 

Επίσης διατυπώνονται τα ευχαριστήρια στους παράγοντες που βοήθησαν και στήριξαν την παραπάνω εορταστική εκδήλωση:

  1. Τον κ. Μιχαλάτο Θ. – Καταστήματα «ΚΩΤΣΟΒΟΛΟΣ» για τη χορηγία ένας αποθηκευτικού μέσου USB σε καθέναν και καθεμία από τους-τις εισαχθέντες-είσες στην Γ΄θμια Εκπαίδευση του περασμένου σχολικού έτους
  2. Το βοηθητικό προσωπικό του Σχολείου μας, τον κ. Γιαννάτο Δ. και την κ. Πετρίτση Χ.
  3. Τα Ιχθυοτροφεία Κεφαλονιάς διά του Διευθυντού τους κ. Ευ. Βολτέρα
  4. Τον Α/Περιφερειάρχη Κεφαλονιάς κ. Δρακουλόγκωνα Π. και τον Α/Δήμαρχο Παλικής κ. Κατσιβέλη Γ. για την πολυσχιδή αρωγή και συναντίληψη

Τέλος εκφράζουμε εκ νέου τα συγχαρητήριά μας στους μαθητές και τις μαθήτριές μας που εισήχθησαν σε ιδρύματα της Γ΄θμιας Εκπαίδευσης, ευχόμενοι συγχρόνως καλή σταδιοδρομία και παραγωγική ακαδημαϊκή πορεία

 

-Ο-

Διευθυντής

 

Σπύρος Κατσιβέλης

 

Ξεκίνησε να ομορφαίνει κι άλλο η πόλη μας. Άρχισε να «ντύνεται» με ψηφιδωτό ο Σηκουάνας μας. Κι όλα αυτά χάρη στην εθελοντική προσφορά δυό γυναικών από την Ισπανία.

Σήμερα το πρωϊ και αφού είχε στηθεί ο πάγκος οι δυό καλλιτέχνιδες σχεδίασαν με μολύβι το σχέδιο που θα φτιάξουν, τμηματικά, στο κεντρικό μας ποτάμι.

Κατόπιν έχοντας δεκάδες πλακάκια άρχισαν να τοποθετούν με μαεστρία μικρά κομματάκια και να δίνουν μορφή και χρώμα στο σχέδιο τους.

Όπως είχε αναφερει ο Αντιδήμαρχος κ. Κατσιβέλης δημοσίευοντας το προσχέδιο με το ψηφιδωτό για το ποτάμι «η πρώτη αναπαριστά την Κεφαλονιά ως κομμάτι της Μεσογείου με το θαλάσσιο πλούτο της και διακρίνονται τα ψάρια και μια τριήρη.Η δεύτερη δείχνει το φυσικό πλούτο της ξηράς με τα δέντρα και το τρίτο τον ήλιο και τα δελφίνια που είναι χαρακτηριστικό της αρχαίας Πάλης.»

 prosxedio potami lixouri

 

Αν έχετε πλακάκια και σας περισεύουν δώστε τα στα κορίτσια για να τα χρησιμοποιησουν.

Μπράβο στον Αντιδήμαρχο που αποδεικνύει για ακόμα μιά φορά ότι μεράκι και αγάπη για τον τόπο χρειάζεται για να πάει ένα βήμα μπροστά ο τόπος. 

Μπράβο και στις δυό Ισπανίδες που με την εθελοντική τους προσφορά ομορφαίνουν το ΔΙΚΟ ΜΑΣ ποτάμι, τον ΔΙΚΟ ΜΑΣ τόπο.

 

Όποιος θέλει μπορεί σε καθημερινή βάση (09:00-18:00) να τις επισκέπτεται στο ποτάμι και να παρακολουθεί το έργο τους.

Μιλούν Ισπανικά, λίγο αγγλικά και ελάχιστα Ελληνικά. 

 

Και πίνουν φρέντο καπουτσίνο μέτριο (έτσι για να μην πάτε με άδεια χέρια) 

 

ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ

Σας προσκαλούμε, στην ετήσια τελετή βράβευσης των μαθητών-τριών μας, που εισήχθησαν στα Α.Ε.Ι. και Τ.Ε.Ι. της χώρας, σχολικού έτους 2016– 2017,  που θα γίνει  στις

14 Σεπτεμβρίου 2017 ημέρα Πέμπτη και ώρα 8.00 μ.μ.,

στον προαύλιο χώρο του σχολείο μας.

Η χρηματική χορηγία στήριξης των βραβείων για τους αριστούχους μαθητές-τριες είναι ευγενική προσφορά στη μνήμη του Σπυρίδωνος Γ. Αλεξανδράτου  από τη σύζυγο Γιάννα και τα τέκνα του, Γεώργιο και Αικατερίνη, τους οποίους και θερμά ευχαριστούμε.

            Εκ μέρους του συλλόγου διδασκόντων ΓΕΛ Ληξουρίου  

             Ο Διευθυντής

                                                            Σπύρος Κατσιβέλης

Το πρώτο κουδούνι χτύπησε σήμερα το πρωί στα Σχολεία της χώρας μας και φυσικά και στα Σχολεία του Ληξουριού και της Αγίας Θέκλης.

Με την τελετή του Αγιασμού καλοσώρισαν τους μαθητές οι Διευθυντές των Σχολείων, οι καθηγητές και οι Ιερείς.

Αυτη η εβδομάδα θα κινηθεί χαλαρά για να προσαρμοστούν τα παιδιά. Σήμερα πήραν τα βιβλία τους, διάλεξαν τα θρανία τους στις τάξεις τους και γνώρισαν τους καθηγητές τους.

Καλή σχολική χρονιά!

2ο Δημοτικό Σχολείο Ληξουρίου – Ακόμα μιά χρονιά στα προκάτ. Μετά το 2019 θα επιστρέψουν στις κτηριακές εγκαταστάσεις τους.

Πετρίτσειο Γυμνάσιο Ληξουρίου – Σε δανεικές αίθουσες στο ΕΠΑΛ και σε προκάτ για ακομη μιά χρονιά… Αύξηση μαθητών φέτος στο Γυμνάσιο.

 

ΕΠΑΛ Ληξουρίου – Και δυό κορίτσια φέτος στο Σχολείο. Η χρηματοδότηση για το νέο μηχανουργείο του ΕΠΑΛ έχει εξασφαλιστεί. Εν αναμονή της προκήρυξης και της έναρξης των εργασιών (ίσως κάπου στις αρχές του 2018;)

 

Το πρώτο κουδούνι σε όλα τα σχολικά συγκροτήματα της χώρας χτυπά την Δευτέρα 11 Σεπτέμβρη. Κάθε κατεργάρης στον πάγκο του.

 

Και το Βιβλιοπωλείο Happy House στο Ληξούρι φτιάχνει τον δικό του πάγκο της προσφοράς… Από αύριο, Πέμπτη, θα βρείτε σχολικές τσάντες και άλλα είδη άμεσης ανάγκης για τα σχολικά θρανία, σε τιμές σοκ…

Εκτός από τις προσφορές θα βρείτε και πολλές σχολικές τσάντες …μοδάτες, τετράδια, κασετίνες, σχολικά βιβλία, στυλό, μολύβια, μαρκαδόρους….

Είστε έτοιμοι για την νέα σχολική χρονιά;

 

 

Μιά γεύση από τις προσφορες

 

Και ακόμα μία από τις νέες παραλαβές